Ik stagneerde op bijna alle vlakken. Ik ben niet iemand die akkoord gaat met niks, maar dat betekende dat ik me kon voorbereiden op een hoop telleurstellingen. Hoe vaak ik wel niet gedacht heb: ‘Dit moet toch lukken, makkelijker kan het niet worden’. Om vervolgens toch weer te ontdekken dat zelfs dat, weer veel te hoog gegrepen was.

schilderen, kunst en niet-aangeboren hersenletsel. Leven met chronische ziekte, MS depressie, creactieve therapie

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.